محاصره كرد ، باشد كه آن را در تصرف آورد . آلفونسو دست از محاصره برنداشت مگر هنگامى كه خبر يافت كه مرابطين به اسپانيا درآمده‌اند . آلفونسو با شنيدن اين خبر شتابان بازگرديد تا همهء نيروى خود را بسيج كند . چون المستعين بن هود پادشاه آن روز سرقسطه ديد كه از يك سو مسيحيان مملكتش را سخت زير فشار خود دارند و از سوى ديگر سپاه مرابطين رهسپار مشرق اندلس است و به ثغراعلى نزديك مىشود ، عزم آن كرد كه خود را به مرابطين نزديك سازد و تحت پرچم آنان درآيد . ازاين‌رو دوباره نزد امير المسلمين يوسف بن تاشفين رسولان فرستاد . يوسف بن تاشفين صلاح چنان ديد كه مملكت سرقسطه را به گونهء حايلى ميان مرابطين و مسيحيان باقى گذارد . به هنگام وفات فرزند خود را نيز چنين وصيت كرد ولى حوادث را بازى ديگر بود و عاقبت سرقسطه و ديگر شهرهاى ثغراعلى به تصرف مرابطين درآمد . 2 هنگامى كه مرابطين به فرماندهى سردار خود محمد بن الحاج ، اولين واليان لمتونى را در سرقسطه استقرار بخشيدند ، حوادث ثغراعلى فرارسيدن خطرى بزرگ را هشدار مىداد . مسيحيان از سال 1091 م / 484 ه بر كنارهء چپ رود ابرو در شمال سرقسطه دژى استوار برآورده بودند . اين دژ تا سرقسطه فقط چهار فرسخ فاصله داشت . اين دژ را از آن روى پىافكنده بودند كه بيشتر بتوانند سرقسطه را تحت فشار قرار دهند . آلفونسوى اول پادشاه آراگون ملقب به محارب rotallataB lE و در روايات اسلامى معروف به « ابن رذمير » همواره مترصد فرصتى بود كه به سرقسطه حمله آورد و قواى او از جانب شرقى تا بيرون شهر لارده پيش رفته بود و قلعه تاماريت را كه در نزديكى شهر بود به سال 1107 م گرفته بود . چون مرابطين سرقسطه را گرفتند آلفونسو يك سال بعد ، يعنى در سال 504 ه / 1111 م حملهء خود را آغاز كرد . سپاهيان مرابطين به سردارى ابن الحاج و محمد بن عايشه والى مرسيه او را واپس راندند . آلفونسو زمانى چند سرگرم كشمكشى بود